Opereren?

Met een gekromde hand
je ogen half gesloten
zit je de gebraakte
mogelijkheden
van de man in het wit
te overdenken.

Wij mogen niet praten
aanraden noch wensen
wat in ons hoofd en hart
lang gekoesterd leeft,
jij wilt je eigen ruimte
en gedachtegang volgen
ook al ben je eigen
teelt.

Terwijl
de spastische spieren
jouw leven verstieren
slaan wij je van de zijlijn gade,
eveneens zout proevend
vanuit de groeven
die onder onze handen
net zichtbaar zijn.


Aderen zien wij in je nek opzwellen
terwijl jouw ogen de onze zoeken
trouw en triest vragend
het antwoord op wat wijsheid is,
omarm jij ons snikkend
en delen we het onvermogen
van
inderdaad, jouw keus.

10-9-2003